Over the last two years I have become deeply and increasingly pessimistic about the future of liberty and freedom of speech, particularly in regard to the Internet. This is a complete reversal of the almost unbounded optimism I felt during the 1994–1999 period when public access to the Internet burgeoned and innovative new forms of communication appeared in rapid succession. In that epoch I was firmly convinced that universal access to the Internet would provide a countervailing force against the centralisation and concentration in government and the mass media which act to constrain freedom of expression and unrestricted access to information. Further, the Internet, properly used, could actually roll back government and corporate encroachment on individual freedom by allowing information to flow past the barriers erected by totalitarian or authoritarian governments and around the gatekeepers of the mainstream media.
Przez ostatnie dwa lata stawałem się coraz większym pesymistą w kwestii przyszłości wolności słowa, zwłaszcza w odniesieniu do Internetu. Jest to kompletna zmiana mojego nastawienia, które w latach 1994-1999 było nad wyraz optymistyczne z powodu nagłego wzrostu powszechnego dostępu do Internetu oraz pojawienia się nowych, innowacyjnych form komunikacji. Byłem wtedy w pełni przekonany, że w powszechny dostęp do Internetu stanie się narzędziem, które umożliwi walkę z centralizacją i koncentracją władzy i mass mediów, które starają się ograniczyć wolność wyrazu oraz nieograniczony dostęp do informacji. Następnie Internet, gdy poprawnie użyty, mógłby ograniczyć naruszenie wolności osobistej przez rząd i korporacje dzięki pozwoleniu na przepływ informacji przez bariery stawiane przez autorytarne lub totalitarne rządy oraz naokoło wysłanników mainstreamowych mediów.[[/span]]
So convinced was I of the potential of the Internet as a means of global unregulated person-to-person communication that I spent the better part of three years developing Speak Freely for Unix and Windows, a free (public domain) Internet telephone with military-grade encryption. Why did I do it? Because I believed that a world in which anybody with Internet access could talk to anybody else so equipped in total privacy and at a fraction of the cost of a telephone call would be a better place to live than a world without such communication.
Byłem więc przekonany o potencjale Internetu jako o globalnym nieregulowanym środku komunikacji, toteż spędziłem trzy lata rozwijając Speak Freely dla Uniksa i Windowsa, wolną (należącą do domeny publicznej) telefonię internetową z szyfrowaniem na poziomie klasy wojskowej. Dlaczego to robiłem? Ponieważ wierzyłem, że świat, w którym każdy z dostępem do Internetu może rozmawiać z kimkolwiek zechce, będąc pewien całkowitej prywatności oraz płacąc znacznie mniej niż za rozmowę telefoniczną, byłby o wiele lepszy niż świat z ograniczonymi możliwościami komunikowania się.
Computers and the Internet, like all technologies, are a double-edged sword: whether they improve or degrade the human condition depends on who controls them and how they're used. A large majority of computer-related science fiction from the 1950s through the dawn of the personal computer in the 1970s focused on the potential for centralised computer-administered societies to manifest forms of tyranny worse than any in human history, and the risk that computers and centralised databases, adopted with the best of intentions, might inadvertently lead to the emergence of just such a dystopia.
Każdy kij ma dwa końce, tak samo i każda technologia – w tym komputery i Internet – to, czy polepszają, czy pogarszają ludziom życie zależy od tego, kto nim nimi rozporządza i w jaki sposób je wykorzystuje. Zdecydowana większość literatury science-fiction od lat 1950 aż do zapoczątkowania rozwoju komputerów personalnych w latach 1970 nawiązywała do tematyki komputerów, koncentrując się na potencjale scentralizowanych społeczeństw zarządzanych przez komputery, chcąc w ten sposób ukazać rodzaj tyranii i bezwzględności gorszy niż jakikolwiek znany nam z historii. Chciano także pokazać ryzyko, że komputery i scentralizowane bazy danych, które utworzone zostały ze szczerych i dobrych intencji, mogą nieumyślnie doprowadzić do groźnych stanów przypominających nawet antyutopię.
The advent of the personal computer turned these dark scenarios inside-out. With the relentless progression of Moore's Law doubling the power of computers at constant cost every two years or so, in a matter of a few years the vast majority of the computer power on Earth was in the hands of individuals. Indeed, the large organisations which previously had a near monopoly on computers often found themselves using antiquated equipment inferior in performance to systems used by teenagers to play games. In less than five years, computers became as decentralised as television sets.
Pojawienie się osobistych komputerów w latach siedemdziesiątych przewróciło te czarne scenariusze do góry nogami. Wraz z niepohamowanym postępem przebiegającym zgodnie z prawem Moore'a, zakładającym, iż liczba kondensatorów podwaja się co dwa lata, w ciągu kilku lat zdecydowana większość komputerów znajdowała się już w rękach indywidualnych osób. Otóż duże organizacje, które wcześniej miały niemalże monopol na komputery, często używały przestarzałego sprzętu o jakości gorszej niż od tych używanych przez nastolatków do grania w gry komputerowe. W ciągu mniej niż pięciu lat komputery stały się więc tak samo zdecentralizowane jak odbiorniki telewizyjne.
But there's a big difference between a computer and a television set—the television can receive only what broadcasters choose to air, but the computer can be used to create content—programs, documents, images—media of any kind, which can be exchanged (once issues of file compatibility are sorted out, perhaps sometime in the next fifty centuries) with any other computer user, anywhere.
Jest duża różnica pomiędzy komputerem a odbiornikiem telewizyjnym – telewizor może jedynie odbierać to, co zostanie nadane na wizję. Komputer zaś może być używany do tworzenia treści – programów, dokumentów, obrazów i tym podobnych, a nastepnie dane te mogą być swobodnie wymieniane z innymi użytkownikami (once issues of file compatibility are sorted out, perhaps sometime in the next fifty centuries)
Personal computers, originally isolated, almost immediately began to self-organise into means of communication as well as computation—indeed it is the former, rather than the latter, which is their principal destiny. Online services such as CompuServe and GEnie provided archives of files, access to data, and discussion fora where personal computer users with a subscription and modem could meet, communicate, and exchange files. Computer bulletin board systems, FidoNet, and UUCP/USENET store and forward mail and news systems decentralised communication among personal computer users, culminating in the explosive growth of individual Internet access in the latter part of the 1990s.
Komputery osobiste, początkowo wyodrębnione, niemalże od razu zaczęły przekształcać się w jeden z rodzajów komunikacji. Serwisy on-line takie jak CompuServe czy GEnie dostarczały zbiory plików, dane i dyskusyjne fora, na których użytkownicy komputerów, którzy zakupili subskrycję, mogli się swobodnie porozumiewać, poznawać i wymieniać plikami. Systemy tablic ogłoszeniowych takie jak FidoNet i UUCP/USENET przechowywały i przekazywały e-maile i informacje, tworząc w ten sposób zdecentralizowaną komunikację pomiędzy użytkownikami komputerów, co zakończyło się nagłym wzrostem użytkowników Internetu w późniejszych latach dziewięćdziesiątych.
Finally the dream had become reality. Individuals, all over the globe, were empowered to create and exchange information of all kinds, spontaneously form virtual communities, and do so in a totally decentralised manner, free of any kind of restrictions or regulations (other than already-defined criminal activity, which is governed by the same laws whether committed with or without the aid of a computer). Indeed, the very design of the Internet seemed technologically proof against attempts to put the genie back in the bottle. “The Internet treats censorship like damage and routes around it.” (This observation is variously attributed to John Gilmore and John Nagle; I don't want to get into that debate here.) Certainly, authoritarian societies fearful of losing control over information reaching their populations could restrict or attempt to filter Internet access, but in doing so they would render themselves less competitive against open societies with unrestricted access to all the world's knowledge. In any case, the Internet, like banned books, videos, and satellite dishes, has a way of seeping into even the most repressive societies, at least at the top.
W końcu marzenia się zrealizowały: indywidualni użytkownicy na całym świecie byli w stanie tworzyć i rozpowszechniać każdego rodzaju informacje, spontanicznie i dowolnie tworzyć wirtualne społeczeństwo i – co więcej – robić to w sposób zupełnie zdecentralizowany, pozbawionyss jakichkolwiek restrykcji czy regulacji (oczywiście pomijając już zdefiniowaną aktywność przestępczą, która podlegała pod prawo niezależnie, czy przestępstwo dokonane było przy pomocy komputera, czy nie). Internet wydawał się być technologicznym narzędziem przeciwko próbom wprowadzenia jakiejkolwiek cenzury czy ograniczenia wolności słowa. "Internet obchodzi się z cenzurą jako z zagrożeniem, toteż skutecznie ją omija" (cytat ten przypisywany jest czasem do Johna Gilmore'a, a czasem do Johna Nagle'a; i nie chcę wchodzić w polemikę na ten temat). Z całą pewnością państwa autorytarne obawiające się utraty kontroli nad przepływem informacji mogłyby ograniczyć lub próbować filtrować dostęp do Internetu, jednakże wówczas państwa te stałyby się mniej konkurencyjne od otwartych społeczeństw, w których nie ma żadnych ograniczeń w dostępie do informacji i wiedzy. In any case, the Internet, like banned books, videos, and satellite dishes, has a way of seeping into even the most repressive societies, at least at the top.
Without any doubt this explosive technological and social phenomenon discomfited many institutions who quite correctly saw it as reducing their existing control over the flow of information and the means of interaction among people. Suddenly freedom of the press wasn't just something which applied to those who owned one, but was now near-universal: media and messages which previously could be diffused only to a limited audience at great difficulty and expense could now be made available around the world at almost no cost, bypassing not only the mass media but also crossing borders without customs, censorship, or regulation.
Nie ma żadnych wątpliwości, że ten technologiczny i społeczny fenomen pomiesza szyki wielu instytucjom, które dostrzegają w Internecie zagrożenie utrzymywanej przez nie kontroli przepływu informacji. Nagle wolność prasy nie była już tylko czymś co pasowała jedynie właścicielowi, ale stała się czymś prawie że uniwersalnym: media i wiadomości, które wcześniej mogły być rozpowszechnione jedynie do ograniczonego grona odbiorców (co i tak wymagało dużych kosztów i nakładów pracy), obecnie są dostępne na całym świecie właściwie bez jakichkolwiek kosztów, omijając wszelkie opłaty, cenzurę oraz regulacje prawne.
